وحشی سرگشته بودم تا شدم آرام ، رام                   

                                               بر سر راهم کشید آن یار سیم اندام ، دام

ناله ها کردم بسی از هجر در گلزار ، زار

                                              جلوه ای مستانه کرد آن نو گل عیار ، یار

تا فروشد بر وجودم آن بت طناز ، ناز

                                             گشتم از صیاد غافل همچو آن شهباز ، باز

خواستم کز بهر من سازد دمی میسور ، سور

                                            گفت ای دیوانه مهر دختر انگور ، گور